شانگهای و دالیان سیگنال صعودی ندادند/ فشار بر HRC و مواد اولیه فولاد چین

به گزارش نبض بورس، معاملات ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ بورس شانگهای تصویری نسبتاً محتاطانه از بازار محصولات فولادی چین ارائه کرد. قرارداد اصلی میلگرد RB2701 در ۳٬۱۱۸ یوان به ازای هر تن بسته شد؛ تنها یک یوان بالاتر از کلوز قبلی و معادل رشد حدود ۰.۰۳ درصدی. در مقابل، HRC قرارداد HC2701 از ۳٬۳۰۴ به ۳٬۲۹۸ یوان کاهش یافت؛ افتی حدود ۰.۱۸ درصد. استنلس‌استیل SS2611 نیز از ۱۳٬۸۷۰ به ۱۳٬۸۱۵ یوان عقب نشست و تقریباً ۰.۴ درصد کاهش ثبت کرد.

مهم‌ترین پیام بازار، واگرایی میان محصولات طویل و تخت است. میلگرد توانسته محدوده ۳۱۰۰ یوان را حفظ کند و حتی اندکی مثبت بماند، اما HRC بار دیگر زیر سطح ۳۳۰۰ یوان بسته شده است. این تفاوت نشان می‌دهد بازار محصولات ساختمانی فعلاً مقاومت بیشتری نسبت به بخش تخت دارد.

برای صادرکننده ایرانی، رفتار HRC اهمیت ویژه‌ای دارد. قیمت ورق گرم چین یکی از شاخص‌های مهم برای ارزیابی توان خرید اسلب و محصولات تخت در بازار آسیاست. تثبیت HRC زیر ۳۳۰۰ یوان به این معناست که خریداران هنوز فضای کافی برای پذیرش افزایش جدی قیمت اسلب ندارند و احتمال درخواست تخفیف در مذاکرات صادراتی ایران باقی می‌ماند.

از سوی دیگر، افت استنلس نیز نشان می‌دهد جو مثبت فراگیری در کل مجموعه فلزات فولادی شانگهای شکل نگرفته است.

در مجموع، شانگهای امروز سیگنال خنثی تا کمی منفی صادر کرد: میلگرد مقاوم ماند، اما HRC و استنلس عقب نشستند. برای ایران، این وضعیت برای شمش و محصولات طویل نسبتاً خنثی و برای اسلب و HRC کمی فشارآور است.

بازار مواد اولیه فولاد در بورس دالیان نیز در معاملات ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ عمدتاً کم‌نوسان بود. قرارداد اصلی سنگ‌آهن I2701 در ۷۱۳.۵ یوان به ازای هر تن بسته شد؛ دقیقاً در سطح کلوز قبلی. کک J2701 از ۱٬۹۷۵.۵ به ۱٬۹۷۴.۵ یوان رسید و حدود ۰.۰۵ درصد کاهش یافت. زغال کک‌شو JM2701 نیز از ۱٬۵۱۶ به ۱٬۵۰۹ یوان عقب نشست که معادل افت حدود ۰.۴۶ درصدی نسبت به کلوز قبلی است.

ثبات سنگ‌آهن در محدوده ۷۱۳ تا ۷۱۴ یوان مهم‌ترین نکته بازار است. سنگ‌آهن نه سیگنال افزایش هزینه تولید صادر کرده و نه وارد موج نزولی جدی شده است. بنابراین فعلاً از سمت ماده اولیه اصلی کوره بلند، فشار قیمتی تازه‌ای بر فولادسازان چین دیده نمی‌شود.

در بخش مواد کربنی، کک تقریباً بدون تغییر بوده اما زغال کک‌شو اندکی ضعیف‌تر ظاهر شده است. این وضعیت می‌تواند بخشی از فشار هزینه‌ای کارخانه‌های چینی را کاهش دهد؛ به‌خصوص اگر افت زغال کک‌شو در روزهای بعد ادامه پیدا کند.

برای تاجر ایرانی، اهمیت دالیان در این است که کاهش هزینه خوراک چین می‌تواند به فولادسازان این کشور امکان دهد بدون افت شدید حاشیه سود، قیمت صادراتی بیلت، HRC یا میلگرد را پایین‌تر نگه دارند. بنابراین ارزان‌شدن مواد اولیه الزاماً برای صادرات ایران خبر مثبتی نیست.

ترکیب امروز دالیان را می‌توان خنثی تا اندکی نزولی از منظر هزینه تولید دانست. سنگ‌آهن ثابت، کک تقریباً بدون تغییر و زغال کک‌شو ضعیف‌تر است؛ در نتیجه هنوز نشانه‌ای از Cost-Push برای افزایش قیمت فولاد چین وجود ندارد.