دو سهم کلر در بورس زیر ذره‌بین؛ کدام‌یک سود بیشتری می‌سازد؟ 

به گزارش نبض بورس، صنعت کلر یکی از صنایع مهم زنجیره شیمیایی کشور است که محصولات آن از بالادست تا پایین‌دست، کاربرد‌های گسترده‌ای در صنایع مختلف دارند. فرآیند تولید در بخش بالادست با ورود آب و نمک به الکترولایزر آغاز می‌شود و محصولاتی همچون کلر، سود مایع و هیدروژن را ایجاد می‌کند؛ محصولاتی که هرکدام می‌توانند در ادامه زنجیره، ارزش افزوده متفاوتی ایجاد کنند.

در این میان، کلرپارس با محصولاتی همچون آب اکسیژنه و پارافین کلره و شکلر با عملکرد مناسب در تولید، فروش و نرخ‌گذاری، در کانون توجه تحلیلگران قرار گرفته‌اند؛ دو شرکتی که باتوجه‌به مفروضات ارزی و نسبت‌های P/E، در محدوده نسبتاً پایینی ارزش‌گذاری می‌شوند.

هدیه غفوری، کارشناس بازار سرمایه در خصوص این صنعت گفت: تولیدات صنعت کلر را به‌طور کلی می‌توانیم به دو بخش بالادست و پایین‌دست تقسیم کنیم. در بخش بالادست، آب و نمک وارد الکترولایزر می‌شود و در نهایت سه محصول اصلی به دست می‌آید؛ کلر، سود مایع و هیدروژن.

وی ادامه داد: در شرکت اروند هم تقریباً همین فرآیند اتفاق می‌افتد. منتها یک تفاوت مهم وجود دارد؛ کلر تولیدشده مستقیماً به پتروشیمی غدیر منتقل می‌شود و آنجا به عنوان ماده اولیه مصرف می‌شود. اما در شرکت‌هایی مثل کلر و شکلر، داستان یک مقدار متفاوت است و کلر تولیدشده باید به فروش برسد.

این کارشناس بازار سرمایه افزود: اینجا یک نکته مهم وجود دارد؛ اینکه سودآوری خود فرآیند بالادست، به‌تنهایی جذاب است. برای مثال، سود مایع با خلوص ۵۰ درصد حدود ۲۰۰ دلار قیمت دارد، در حالی که نمک حدود ۱۰ دلار است. پس عملاً ارزش افزوده قابل‌توجهی همین ابتدای زنجیره ایجاد می‌شود.

غفوری تایبد کرد: مسئله اینجاست که برای فروش کلر به‌صورت خام، محدودیت‌هایی وجود دارد؛ بنابراین، اگر شرکت نتواند برای کلر مازاد خودش یک مصرف یا بازار مناسبی ایجاد کند، عملاً نمی‌تواند از تمام ظرفیت اقتصادی بخش بالادست استفاده کند.

چه محصولاتی در صنعت پایین دست تولید می‌شود؟

این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به اینکه چه محصولاتی در صنعت پایین دست تولید می‌شود گفت: در بخش پایین‌دست، یکی از اولین اتفاق‌هایی که می‌تواند بیفتد، تبدیل سود مایع به سود پرک است. بعد از آن هم محصولاتی مثل پرکلرین، پارافین کلره و آب اکسیژنه جزو محصولاتی هستند که حاشیه سود بالاتری دارند. در مقابل، محصولاتی مثل آب ژاول و کلروفریک، ارزش افزوده پایین‌تری دارند.

وی ادامه داد: اگر بخواهیم مشخصاً در مورد پروژه پایین‌دستی کلرپارس صحبت کنیم، محصولاتی مثل پارافین کلره و آب اکسیژنه را در پایین‌دست دارد.

این کارشناس بازار سرمایه افزود: در مورد آب اکسیژنه، ظرفیت اسمی تولید حدود ۴۵ تن در روز است، ولی در حال حاضر چیزی حدود ۲۹ تا ۳۰ تن در روز تولید می‌شود؛ بنابراین، در صورت افزایش میزان بهره‌برداری از ظرفیت موجود، این بخش می‌تواند یکی از محرک‌های رشد سودآوری شرکت باشد.

وی تأکید کرد: در واقع، وجود همین محصولات باارزش افزوده بالاتر در سبد کلر باعث شده میانگین وزنی نرخ محصولات کلر از شکلر بالاتر باشد.

به گفته غفوری، اما در مقابل، شکلر هم مدیریت خوبی در تولید، فروش و نرخ‌گذاری محصولاتش دارد و می‌تواند سود عملیاتی باکیفیتی بسازد.

کاربرد این صنعت چیست؟

این فعال بازار سرمایه اظهار کرد: اگر بخواهیم خیلی کوتاه در مورد کاربرد این محصولات صحبت کنیم، به‌طور کلی به دلیل خاصیت سفیدکنندگی و ضدعفونی‌کنندگی، در صنایعی مثل کاغذ و نساجی، در تصفیه آب و فاضلاب، صنایع بهداشتی و دارویی و شوینده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. کلر هم به عنوان ماده اولیه در صنایع پتروشیمی و PVC استفاده می‌شود.

وی تأکید کرد: بعد از این تصویر کلی از صنعت، بریم سراغ نکاتی که در تحلیل خود شرکت‌ها باید به آنها توجه کنیم. نکته اول این است که مقدار تولید این شرکت‌ها را بهتر است به‌صورت سالانه بررسی کنیم. دلیلش هم این است که ترکیب تولید در ماه‌های مختلف الزاماً یکسان نیست.

این کارشناس بازار سرمایه افزود: به خاطر شرایط مدیریتی و محدودیت‌های موجود، ممکن است شرکت در یک ماه سهم بیشتری از یک محصول و در ماه دیگر سهم بیشتری از محصول دیگر تولید کند. همین موضوع در مورد نرخ فروش هم صدق می‌کند.

وی گفت: یک نکته دیگر در مورد کلر این است که شرکت علاوه بر سود عملیاتی، حدود ۱۰ میلیون دلار موجودی نقد دارد. برای سال ۱۴۰۵، میانگین نرخ دلار را حدود ۱۷۰ هزار تومان و برای سال ۱۴۰۶ حدود ۲۵۵ هزار تومان در نظر گرفتیم و برای شکلر هم باتوجه‌به سال مالی‌اش همین اعداد را تعدیل کردیم.

غفوری اظهار کرد: در نهایت، در حال حاضر P/E کلر برای سال ۱۴۰۵ در محدوده ۳ تا ۳.۵ قرار می‌گیرد و برای سال ۱۴۰۶ به محدوده ۲ تا ۲.۵ می‌رسد. در مورد شکلر هم باتوجه‌به تفاوت سال مالی شرکت، P/E فوروارد را بررسی می‌کنیم که در محدوده ۳ تا ۳.۵ قرار دارد.

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: پس اگر بخواهیم جمع‌بندی کنیم، نکته اصلی در مورد این دو شرکت این است که جذابیت صنعت فقط به سود مایع و محصولات بالادستی محدود نمی‌شود. دراین‌بین، کلرپارس به واسطه داشتن محصولاتی مثل آب اکسیژنه و پارافین کلره، از ترکیب محصولی باارزش افزوده بالاتر برخوردار است.

هدیه غفوری درنهایت گفت: از طرف دیگر، شکلر هم به واسطه مدیریت مناسب تولید، فروش و نرخ‌گذاری محصولاتش، می‌تواند سود عملیاتی باکیفیتی بسازد و از محل توسعه ظرفیت و بهبود ترکیب محصولات، پتانسیل رشد داشته باشد. با مفروضاتی که در نظر گرفتیم، هر دو شرکت از منظر P/E در محدوده نسبتاً پایینی قرار می‌گیرند.