سایۀ سنگین بانکهای مرکزی بر بازار فلزات گرانبها
به گزارش نبض بورس، در معاملات روز سهشنبه، طلا در بالای ۴۳۰۰ دلار در هر اونس باقی ماند؛ پس از آنکه در جلسه قبل بیش از ۲ درصد رشد کرده بود. نقره نیز نزدیک ۷۰ دلار در هر اونس نوسان داشت و در ادامه رشد حدود ۳ درصدی جلسه پیشین، در محدودهای بالا اما شکننده معامله شد.
روند معاملات در سایر بخشهای این بازار نیز نزولی گزارش شده است. در همین راستا، نقره با تجربه افت ۰.۸ درصدی به قیمت ۶۹.۴۱ دلار در هر اونس رسید و پلاتین نیز با کاهش ۱ درصدی، در سطح ۱۷۵۵.۶۰ دلار در هر اونس معامله شد. این حرکت دستهجمعی نشان میدهد که فراتر از پایداری نسبی طلا، سایر فلزات گرانبها بهشدت تحت فشار انتظارات ناشی از سیاستهای پولی قرار دارند.
در حال حاضر، کانون اصلی توجه فعالان بازار به مجموعهای از نشستهای تعیینکنندۀ سیاست پولی در هفته جاری معطوف است. در اولین رویداد، نشست بانک مرکزی ژاپن برگزار میشود که پیشبینیها نشان میدهد نرخ بهره در این کشور به بالاترین سطح خود در ۳۱ سال گذشته افزایش خواهد یافت؛ اقدامی که نهتنها بر بازار ارز ژاپن، بلکه بر جریان سرمایه در سراسر بازارهای جهانی تأثیرگذار خواهد بود.
پس از آن، نوبت به تصمیمگیریهای فدرال رزرو آمریکا و بانک انگلستان در اواخر هفته میرسد. اجماع کلی بازار حکایت از آن دارد که فدرال رزرو در نشست ۱۶ و ۱۷ ژوئن، نرخ بهره را بدون تغییر نگه خواهد داشت. با این حال، سرمایهگذاران با دقت فراوان اظهارات «کوین وارش»، رئیس جدید فدرال رزرو را رصد میکنند تا نشانههایی از مسیر آینده نرخ بهره به دست آورند؛ چرا که هرگونه تغییر در سیاستهای انقباضی، مستقیماً جذابیت داراییهای بدون بازده مانند طلا را تحت تأثیر قرار میدهد. از سوی دیگر، آمارهای اخیر تورم در آمریکا و پایداری قیمتها، معاملهگران را مجبور کرده است تا پیشبینیهای خود درباره کاهش نرخ بهره در سال جاری را تعدیل کنند؛ موضوعی که خود به عنوان یک اهرم فشار بر بازار فلزات گرانبها عمل میکند.
در جمعبندی شرایط موجود میتوان گفت که بازار فلزات گرانبها اکنون در میان یک دوراهی قرار گرفته است؛ از یک طرف فروکش کردن ریسکهای ژئوپلیتیک تا حدی از سقفهای قیمتی حمایت میکند و از طرف دیگر، تداوم سیاستهای پولی انقباضی و ابهام در تداوم نرخهای بهره بالا در آمریکا، چشمانداز تقاضا را در تنگنا قرار داده است. برآیند این دو نیرو نشان میدهد که بازار طلا و سایر فلزات در کوتاهمدت، پتانسیل بالایی برای تجربه نوسانات شدیدتر خواهند داشت.