پیش بینی بورس فردا سه‌شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵| شاخص به چه سوی می‌رود؟

به گزارش نبض بورس، به واسطه جنگ شاهد آن بودیم که معاملات بازار سهام از نهمین روز اسفند ماه تعطیل بود، این تعطیلی تا به ۲۸ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ ادامه داشت و درنهایت قرار است از فردا معاملات آغاز شود.

این معاملات محدودیت‌های خاص خود را دارد و شاهد آن هستیم که ساعات معاملات افزایش یابد، همچنین دیگر ابزار‌های معاملاتی برای رونق بازار استفاده شود.

اخبار مهم کدال امروز دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ | از تعلیق گسترده نمادهای بزرگ تا افزایش سرمایه چند شرکت

در ادامه حتما بخوانید

پیش بینی بورس فردا سه‌شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵

حسنا هادی، کارشناس بازار سرمایه گفت: فردا بازار سهام بعد از بیش از ۵۰ روز توقف، در شرایطی بازگشایی می‌شود که مسئله اصلی نه ارزندگی است، نه حتی گزارش‌های مالی؛ مسئله اصلی «اعتماد» است. بازاری که از دل یک شوک ژئوپلیتیک بیرون می‌آید، ابتدا با صورت‌های مالی معامله نمی‌شود، با روان‌شناسی جمعی معامله می‌شود.

 این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: پیش‌بینی فردا صرفاً با مدل‌های کلاسیک ارزش‌گذاری ناقص باشد. حدود ۳۵ درصد ارزش بازار فعلاً عملاً از چرخه معاملات خارج است؛ بخشی به دلیل آسیب مستقیم، بخشی به دلیل توقف‌های نظارتی و ابهام اطلاعاتی. این یعنی فشار نقدینگی روی همان بخشی از بازار تخلیه می‌شود که هنوز امکان معامله دارد. 

وی افزود: وقتی سهامدار عمده شرکت‌های متوقف، صندوق‌ها، هلدینگ‌ها و حقوقی‌های بزرگ باشند، طبیعی است برای مدیریت نقدینگی یا پاسخ به فشار ابطال، فروش از دارایی‌های نقدشونده آغاز شود. اینجا دقیقاً همان نقطه‌ای است که می‌تواند یک فشار فروش مکانیکی ایجاد کند؛ نه لزوماً به این دلیل که آن دارایی‌ها ارزنده نیستند، بلکه، چون نقدشوندگی‌شان تنها گزینه موجود است.

تعلیق چند نماد در بازار 

هادی اظهار کرد: اما سمت دیگر ماجرا هم قابل چشم‌پوشی نیست. بازار این بار با چند محرک مثبت هم روبه‌روست؛ افزایش نرخ تسعیر برای بانک‌ها، تعلیق نماد شرکت‌های دارای آسیب جدی که مانع از سرایت فوری شوک به کل بازار می‌شود، امکان تعدیل NAV صندوق‌های سهامی، و محدودیت‌هایی که برای کاهش فشار فروش مستقیم طراحی شده‌اند؛ از جمله عدم عرضه بازارگردان‌ها در سمت فروش تا مقطع مشخص و هماهنگی برای کنترل عرضه‌های سنگین. 

وی توضیح داد: اینها ابزار‌های مدیریت بحران‌اند، اما باید واقع‌بین بود؛ این ابزار‌ها روند نمی‌سازند، فقط سرعت سقوط را مدیریت می‌کنند اگر ترس سیستماتیک غالب باشد. از طرف دیگر، بازگشایی نماد‌های دارای افشای بااهمیت نوع الف و نماد‌های بازگشته از مجمع بدون محدودیت دامنه نوسان، عملاً می‌تواند به نقاط کشف قیمت بسیار خشن تبدیل شود. این بخش احتمالاً بیشترین نوسانات فردا و پس‌فردا را خواهد داشت.

این کارشناس بازار سرمایه تشریح کرد: از منظر بنیادی، مسئله پیچیده‌تر از یک شوک جنگی کوتاه‌مدت است. بازار با عدم قطعیت چندلایه مواجه است. وضعیت صادرات بسیاری از صنایع هنوز شفاف نیست؛ سود ناشی از تسعیر فعلاً برای بانک‌ها جذاب است، اما برای شرکت‌های تولیدی، تا زمانی که جریان عملیاتی تثبیت نشود، این مزیت محدود است. مشکل اینجاست که بازار هنوز نمی‌داند این یک شوک مقطعی است یا آغاز یک رژیم هزینه‌ای جدید. اگر با موج دوم تنش‌های منطقه‌ای، قیمت‌های جهانی انرژی و مواد خام مجدداً جهش کنند، مدل‌های سودآوری فعلی عملاً باید از نو نوشته شوند.

وی ادامه داد: برای همین، اگر کسی صرفاً با این گزاره که بازار ارزنده شده بخواهد خرید تهاجمی انجام دهد، دارد فقط یک سمت معادله را می‌بیند. بازار‌های جنگ‌زده ابتدا با کاهش روی اطمینان معامله می‌شوند، نه صرفاً با P/E پایین. حتی اگر ارزش ذاتی بسیاری از نماد‌ها بالاتر از قیمت تابلو باشد، بازار تا زمانی که حباب ریسک ژئوپلیتیک پایین نیاید، الزاماً به سمت ارزش بالا حرکت نمی‌کند. همین موضوع باعث می‌شود فردا احتمالاً شاهد دو رفتار هم‌زمان باشیم فروش هیجانی برای کاهش ریسک، و شکار فرصت توسط پول‌های صبورتر.

هادی در ادامه گفت:، اما یک لایه مهم‌تر هم وجود دارد جابه‌جایی ترکیب دارایی. صندوق‌های سهامی برای مدیریت ریسک و پاسخ به شرایط جدید، احتمالاً بخشی از ظرفیت دارایی خود را به سمت گواهی‌های کالایی، به‌ویژه طلا و شمش، متمایل می‌کنند. این رفتار منطقی است؛ چون در محیطی که نااطمینانی بالا و ریسک جنگ فعال است، دارایی‌های ضدشوک جذاب‌تر می‌شوند. به همین دلیل اگر خروج پول از سهام رخ دهد، مقصد آن لزوماً فقط نقد نیست؛ بخشی می‌تواند به دلار، طلا و ابزار‌های مبتنی بر کالا مهاجرت کند. این دقیقاً همان تغییر رژیم رفتاری است که در بازار‌های بحران‌زده دیده می‌شود؛ سرمایه از رشد به تلاش براب بقا حرکت می‌کند.

این کارشناس بازار سرمایه در نهایت گفت: برای سناریوی محتمل فردا اگر بخواهیم بدون تعارف نگاه کنیم، سناریوی فشار فروش اولیه محتمل‌تر از بازگشت سریع اعتماد است. نه، چون بازار بی‌ارزش است، بلکه، چون نااطمینانی هنوز بالاست. مگر اینکه در دقایق ابتدایی شاهد حمایت سازمان‌یافته و جذب مؤثر عرضه توسط بازیگران بزرگ باشیم. در غیر این صورت، بازار احتمالاً ابتدا شوک منفی خواهد داشت، بعد تازه به تحلیل می‌رسد. تفاوت این بازگشایی با یک اصلاح معمولی این است که اینجا مشکل ارزنده بودن نیست؛ مشکل نبود افق دید از آینده است.