چرا تداوم معاملات بورس انرژی در جنگ رمضان الزام راهبردی بود؟

به گزارش نبض بورس، یک‌ کارشناس بازار سرمایه، تداوم معاملات بورس انرژی در دوران جنگ رمضان را «نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اقتصادی و راهبردی» می‌داند. او می‌گوید باز ماندن این بازار از یک سو امکان تأمین مستمر مواد اولیه صنایع پایین‌دستی و جلوگیری از توقف تولید را فراهم کرد و از سوی دیگر تنها کانال ارزآوری از مسیر صادرات زمینی به کشورهای همسایه را زنده نگه داشت؛ آن هم در شرایطی که عملاً بازارهای دریایی متوقف شده بودند.

تأمین مواد اولیه؛ خط قرمز تولید در شرایط جنگی

علی بخشنده، مدیر واحد کالای کارگزاری تأمین سرمایه در گفت و‌گو با نبض بورس اظهار داشت: ضرورت تداوم معاملات در بورس انرژی در دوران جنگ رمضان از دو منظر کاملاً راهبردی و غیرقابل چشم‌پوشی بود.
نخست، تأمین مستمر مواد اولیه صنایع پایین‌دستی و جلوگیری از توقف تولید بود. اگر جریان عرضه در بورس انرژی قطع می‌شد، بسیاری از واحدهای تولیدی با کمبود خوراک و انرژی مواجه می‌شدند و این موضوع مستقیماً به کاهش تولید محصولات پایین‌دستی و ایجاد اختلال در زنجیره تأمین کشور منجر می‌گردید.

بورس انرژی؛ تنها مسیر فعال ارزآوری در زمان بحران

او‌افزود: موضوع دوم، حفظ مسیر ارزآوری از طریق صادرات انرژی از بستر بورس انرژی بود. در دوران جنگ، به دلیل درگیری و ناامنی در مسیرهای دریایی، عملاً بازارهای دریامحور این محصولات با توقف کامل مواجه شدند و تنها بازارهای کشورهای همسایه با مرزهای زمینی توانستند به‌عنوان مقاصد صادراتی فعال باقی بمانند. در چنین شرایطی، بورس انرژی کانال منسجم، شفاف و قابل اتکای عرضه و کشف قیمت برای این صادرات بود.

آیا توقف معاملات بورس انرژی ممکن بود؟

وی در خصوص این پرسش که «آیا امکان توقف موقت معاملات بورس انرژی وجود نداشت؟» گفت: باید تأکید کرد که در ابتدای جنگ، هیچ قطعیتی درباره زمان و چگونگی آتش‌بس وجود نداشت. در چنین وضعیت‌هایی، اصل بنیادین، تداوم بی‌وقفه بازارهای رسمی و شفاف برای همه محصولات قابل معامله است.

بورس انرژی، ستون پایداری اقتصاد در بحران

هرگونه تعلیق یا اختلال در فعالیت این بازارها، ریسک‌های سنگینی برای تولید، اشتغال و ارزآوری کشور به‌همراه دارد و عملاً دست سیاست‌گذار و تولیدکننده را در مدیریت بحران می‌بندد؛ از این رو، باز ماندن بورس انرژی در دوران جنگ نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت اقتصادی و راهبردی بود.