به گزارش نبض بورس، شاخص کل بورس تهران در پایان معاملات روز چهارشنبه با افزایش ۶۱ هزار و ۶۶۱ واحدی، معادل ۱.۶۹ درصد رشد کرد و در سطح ۳ میلیون و ۷۱۳ هزار و ۹۵۰ واحد ایستاد. 

شاخص کل هم‌وزن با رشد ۸ هزار و ۲۵۳ واحدی معادل ۰.۸۷ درصد، به عدد ۹۵۲ هزار و ۶۸۳ واحد رسید. ارزش معاملات سهام، حق تقدم و صندوق‌های سهامی در مجموع به ۷ هزار و ۱۲۲ میلیارد تومان رسید.

پیش بینی بورس هفته دوم اسفند ۱۴۰۴

حسنا هادی، کارشناس بازار سرمایه گفت:بازار سرمایه ایران در مقطع فعلی در وضعیتی قرار گرفته که می‌توان آن را «واگرایی معنادار میان قیمت و بنیاد» توصیف کرد. طی هفته‌های اخیر، فشار فروش مستمر، کاهش نسبت‌های ارزش‌گذاری و افت ارزش دلاری بازار به سطوحی که در مقایسه تاریخی پایین ارزیابی می‌شود، نشان می‌دهد بازار بخش قابل‌توجهی از ریسک‌های سیاسی و سیاست‌گذاری را پیش‌خور کرده است. با این حال، شدت واکنش قیمتی در بسیاری از صنایع، فراتر از اثرگذاری واقعی این ریسک‌ها بر جریان‌های نقدی آتی شرکت‌ها بوده و این امر شائبه بیش‌واکنشی رفتاری را تقویت می‌کند.

وی افزود: یکی از متغیر‌های کلیدی در تحلیل وضعیت کنونی، نقش محدودیت دامنه نوسان در انتقال و تقویت شوک‌های روانی است. در شرایط عادی، دامنه نوسان با هدف کنترل تلاطم کوتاه‌مدت طراحی شده؛ اما در فضای نااطمینانی، همین سازوکار به عاملی برای تعمیق صف‌محوری تبدیل می‌شود. زمانی که سرمایه‌گذار احتمال می‌دهد در صورت تعلل، دارایی او برای چندین روز در صف فروش قفل شود، رفتار بهینه از منظر او نه تحلیل ارزش ذاتی بلکه اولویت‌بخشی به نقدشوندگی خواهد بود. 

به گفته هادی، این تغییر تابع هدف، چرخه‌ای خودتقویت‌کننده ایجاد می‌کند که در آن عرضه‌های ابتدایی حتی با انگیزه‌های مدیریت ریسک یا تنظیم پرتفوی حقوقی‌ها به‌عنوان سیگنال منفی تعبیر شده و رفتار توده‌وار فروش را تشدید می‌کند.

این کارشناس بازار سرمایه اظهار کرد: نتیجه این فرآیند، اختلال در مکانیزم کشف قیمت و افزایش فاصله میان ارزش ذاتی برآوردی و قیمت معاملاتی است. به بیان دیگر، بازار نه بر مبنای برآورد جریان نقدی تنزیل‌شده، بلکه بر اساس مدیریت ریسک قفل‌شدن سرمایه قیمت‌گذاری می‌شود؛ پدیده‌ای که کارایی اطلاعاتی بازار را در کوتاه‌مدت کاهش می‌دهد.

وی تاکید کرد: پرسش محوری در شرایط فعلی آن است که خروج سرمایه از بورس به چه بازاری هدایت می‌شود. بازار ارز و طلا طی دوره‌های گذشته بخش مهمی از ریسک ژئوپلیتیک را در قالب رشد قیمت و شکل‌گیری پرمیوم احتیاطی جذب کرده‌اند. در سطوح کنونی، نسبت بازده مورد انتظار این بازار‌ها در قیاس با ریسک پذیرفته‌شده، نسبت به مقاطع پیشین متعادل‌تر شده است؛ بنابراین بخشی از خروج سرمایه از بورس را باید نه به‌عنوان چرخش به سمت فرصت‌های پربازده‌تر، بلکه به‌مثابه کاهش ریسک ادراکی و ترجیح نگهداری دارایی‌های کم‌نوسان‌تر تفسیر کرد.

وساپا از واگذاری سهام چقدر درآمد داشت؟

در ادامه حتما بخوانید

هادی ادامه داد: در این چارچوب، اگر شوک سیاسی جدیدی به بازار‌های موازی وارد نشود، امکان بازگشت تدریجی بخشی از نقدینگی به بورس به‌ویژه در نماد‌های بزرگ و صادرات‌محور—در هفته آینده وجود خواهد داشت؛ مشروط بر آنکه متغیر نقدشوندگی بهبود یابد.

وی توضیح داد: در سطح بنیادین، وضعیت بسیاری از صنایع با آنچه در تابلو منعکس شده فاصله دارد. ساختار تورمی اقتصاد ایران و امکان انتقال افزایش هزینه‌ها به قیمت فروش، به‌ویژه در صنایع کالامحور، فلزی، معدنی و پتروشیمی، همچنان از رشد درآمد اسمی حمایت می‌کند. تثبیت نرخ ارز توافقی در سطوح بالاتر نیز در حال تعدیل سودآوری شرکت‌های صادراتی است. اگرچه بخشی از این اثر پیش‌تر در صورت‌های مالی منعکس شده، اما بازار به‌دلیل تمرکز بر ریسک کوتاه‌مدت سیاسی، این بهبود را به‌طور کامل در ضرایب قیمتی لحاظ نکرده است.

کاهش P/E بازار سرمایه

این فعال بازار سرمایه تشریح کرد: در بسیاری از صنایع، نسبت P/E به زیر میانگین تاریخی خود رسیده و در برخی موارد، بازده مورد انتظار سهام فاصله اندکی با نرخ بازده بدون ریسک دارد. این وضعیت نشان می‌دهد بازار سناریویی محافظه‌کارانه‌تر از داده‌های فعلی اعم از افت سودآوری یا تشدید محدودیت‌های سیاست‌گذاری را قیمت‌گذاری کرده است. در صورت عدم تحقق این سناریو‌های بدبینانه، ظرفیت تعدیل مثبت قیمت‌ها وجود خواهد داشت.

وی گفت: با وجود جذابیت نسبی ارزش‌گذاری، جهت بازار در هفته آینده بیش از آنکه به تیتر اخبار وابسته باشد، به رفتار پول وابسته است. سه شاخص عملیاتی برای رصد تغییر فاز بازار عبارت‌اند از افزایش معنادار ارزش معاملات خرد به سطوح بالاتر از میانگین هفته‌های اخیر؛ بهبود نسبت قدرت خریدار به فروشنده حقیقی در نماد‌های شاخص‌ساز؛ توقف روند خروج پول حقیقی و شکل‌گیری ورود پایدار سرمایه.

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: صرف تشکیل صف خرید در نماد‌های اهرمی آن‌گونه که در انتهای هفته جاری مشاهده شد برای اعلام پایان اصلاح کافی نیست. تأیید بازگشت مستلزم تثبیت قیمت‌ها در بالای سطوح حمایتی اخیر و همراهی آن با رشد حجم معاملات است.

وی اظهار کرد: برای هفته اینده سناریو‌های مختلفی را میتوان در نظر گرفت. سناریوی اول: تثبیت تدریجی و نوسان در محدوده حمایتی یعنی در صورت نبود شوک منفی جدید و تداوم وضعیت مذاکراتی بدون تحول معنادار، بازار می‌تواند وارد فاز تعادل نسبی شود. در این سناریو، شدت صف‌های فروش کاهش یافته و چرخش نقدینگی به سمت صنایع با جریان نقد قوی آغاز می‌شود. احتمالاً شاخص‌ها در محدوده حمایتی نوسان خواهند کرد تا داده‌های بنیادی فصلی منتشر شود.

مجامع افزایش سرمایه هفته آینده | افزایش سرمایه ۲۹ تا ۴۸۰ درصدی این نماد‌ها (قسمت دوم)

در ادامه حتما بخوانید

هادی افزود: سناریوی دوم رالی تکنیکال کوتاه‌مدت است یعنی چنانچه سیگنال مثبتی از فضای سیاسی یا ارزی مخابره شود، به‌دلیل فشردگی ضرایب ارزش‌گذاری، امکان شکل‌گیری جهش کوتاه‌مدت در صنایع بزرگ و صندوق‌های اهرمی وجود دارد. این حرکت می‌تواند با افزایش ارزش معاملات و بازگشت بخشی از پول حقیقی همراه شود؛ اما پایداری آن وابسته به تثبیت متغیر‌های ریسک خواهد بود.

این کارشناس بازار سرمایه توضیح داد: سناریوی سوم تداوم فشار فروش هیجانی است یعنی در صورت انتشار خبر منفی غیرمنتظره، ساختار دامنه نوسان می‌تواند بار دیگر رفتار صف‌محور را تقویت کند. با این حال، به‌دلیل افت قابل‌توجه قیمت‌ها در هفته‌های اخیر، دامنه نزول بنیادی نسبت به ابتدای موج اصلاحی محدودتر ارزیابی می‌شود و احتمال شکل‌گیری تقاضای ارزشی در سطوح پایین‌تر افزایش می‌یابد.

وی تاکید کرد: میتوان گفت بورس تهران در مقطع فعلی در حال تجربه تعارض میان «ریسک ادراکی کوتاه‌مدت» و «واقعیت‌های سودآوری میان‌مدت» است. بازار سناریویی محافظه‌کارانه و تا حدی بدبینانه را قیمت‌گذاری کرده، در حالی‌که بنیان بسیاری از صنایع حیاتی همچنان برقرار است. هفته آینده می‌تواند نقطه آزمون این فرضیه باشد که آیا داده‌های معاملاتی از پایان بیش‌واکنشی حکایت خواهند کرد یا خیر.

هادی در نهایت گفت: برای سرمایه‌گذاران با افق میان‌مدت، راهبرد بهینه نه خروج صفر و یکی، بلکه بازآرایی تدریجی پرتفوی، تمرکز بر کیفیت سود، نسبت‌های ارزش‌گذاری فشرده و مدیریت ریسک نقدشوندگی است. بازار در مرحله‌ای حساس قرار دارد؛ مرحله‌ای که می‌تواند یا به تعمیق رکود معاملاتی بینجامد یا آغازگر بازتنظیم قیمتی بر مبنای بنیاد‌ها باشد. جهت نهایی، در رفتار سرمایه و تأیید داده‌های واقعی معاملات مشخص خواهد شد، نه صرفاً در هیجان اخبار.