وقتی حسابرس هم نگران میشود | زیان، بدهی، هشدار؛ مثلث بحران در «بانک ایران زمین»
به گزارش نبض بورس؛ بر اساس اطلاعات رسمی حسابرس مستقل، بانک ایران زمین با سرمایه ثبتشده تنها ۴۰۰ میلیارد تومان، در دوازدهماهه سال ۱۴۰۰ بیش از ۸ هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان زیان خالص شناسایی کرده است؛ رقمی که نسبت به سال پیش از آن، افزایشی ۶۳ درصدی را نشان میدهد.
جهش زیان انباشته بانک ایران زمین!
اهمیت این عدد زمانی پررنگتر میشود که بدانیم زیان انباشته بانک ایران زمین در پایان سال ۱۴۰۰ با جهشی ۶۹ درصدی، به بیش از ۲۲ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ رقمی که بهطور رسمی به تأیید حسابرس نیز رسیده و فاصله معناداری با سرمایه ثبتشده بانک دارد. چنین شکاف بزرگی میان سرمایه و زیان انباشته، بهروشنی بیانگر فرسایش شدید بنیه مالی بانک و تداوم شرایط بحرانی در ساختار ترازنامه است.
بررسی صورتهای مالی همچنین نشان میدهد در سال ۱۴۰۰، زیان شناساییشده به ازای هر سهم بانک ایران زمین به ۲۲ هزار و ۳۹۳ ریال رسیده که نسبت به دوره قبل افزایش یافته است. این شاخص بهخوبی بازتابدهنده فشار زیان بر حقوق صاحبان سهام و کاهش ارزش ذاتی سهام بانک است.
موجودی نقد بانک ایران زمین آب رفت!
در بخش نقدینگی نیز وضعیت چندان امیدوارکننده نیست. طبق گزارش حسابرس، موجودی نقد بانک ایران زمین در سال ۱۴۰۰ با افتی ۴۷ درصدی مواجه شده است؛ موضوعی که میتواند نشانهای از محدودیت منابع نقد و افزایش فشار تعهدات کوتاهمدت باشد.
بدهی ایران زمین به سایر بانک ها چند همت شد؟
بدهی بانک به سایر بانکها در پایان این دوره افزایش یافته و به بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان رسیده است. در مجموع، رقم کل بدهیهای بانک ایران زمین در پایان سال ۱۴۰۰ با رشد ۳۲ درصدی، از مرز ۷۴ هزار میلیارد تومان عبور کرده است؛ عددی که ابعاد بدهیهای انباشته بانک را بهخوبی نشان میدهد.
از سوی دیگر، بررسی هزینهها نیز پرسشهای جدی را مطرح میکند. هزینههای اداری و عمومی بانک ایران زمین در سال ۱۴۰۰، طبق گزارش حسابرسیشده، به رقم قابل توجه ۹۶۶ میلیارد تومان رسیده است. افزون بر این، هزینه مطالبات مشکوکالوصول بانک در این سال بیش از ۷۴ میلیارد تومان گزارش شده و هزینههای مالی نیز با افزایش، به بیش از ۱۷۶ میلیارد تومان رسیده است.
مجموع این دادههای حسابرسی شده نشان میدهد بانک ایران زمین نهتنها با مشکل زیان عملیاتی و انباشته روبهروست، بلکه در حوزه مدیریت بدهی، کنترل هزینهها و حفظ نقدینگی نیز با چالشهای جدی دستوپنجه نرم میکند. انتشار صورتهای مالی حسابرسیشده، بار دیگر این پرسش اساسی را پیش روی ناظران، سهامداران و سیاستگذاران بانکی قرار میدهد که برنامه خروج این بانک از وضعیت زیاندهی مزمن چیست و تا چه زمانی میتوان تداوم چنین شرایطی را در نظام بانکی کشور نادیده گرفت؟